سنڌي شاعري ھڪ ڊگھي رويت جي اظهار آھي. ھي علائقو جي رهاڪو جي جذبي کي ظاھر ڪري ٿو. ھن شاعري ۾ عشق ، ۽ ان سان گڏ ڏاڍا حوالا ملي سگھن ٿا. علائقو جي خوبي ۽ ۽ ماڻھو جي حالات کي منظر ۾ لکڻ ۾ ھن ڪاميابي نڀائي ٿي. انھن سندس website شاعري سنڌو ثقافت جو اهم نيشاڻ آھي.

شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم

شهيد موڀڻي صاحب جي اشعار ۾ رومانوي حيثيت جو وافر اثر ظاهر ٿوڻ ته جيستائين سڌي ڇڏي وڃي ڏسڻي ۾ ڄاڻڻ جي ڪوشش شروع وڃي. هن شاعري ۾ ذاتي جذبي ۽ سرشتي سان وابسته منظر هڪ نئين روپ ۾ ظاهر ٿين ٿا ، جيڪي ڇپيل آهن رومانوي خيالن سان. انھي هنڌ هن شاعري کي منفرد بنائڻ ۾ مدد ڪندڙ ثابت ٿيندا آهن.

ڀاڳو جوڻيجي: سنڌي شاعريءَ جو هڪ تارا

ڏاڏو ڀاڳو سنڌي شاعري جي هڪ روشن تارا آهن. پنهنجي ذاتي خاصيت معتبرت سنڌ ثقافت ۾ اضافو آڻي لائي سکن ٿا. انهن شاعري ۾ محبت ، ۽ رهاڪي جا اهم موضوع واضح آهن. عام طور تي پنهن لفظن ۾ سنڌي ڍنڍن ۽ ويراڻن جو ياد ڏسڻي ملڻو آهي. ان خدمت Sindhi ادبي ادب لاءِ هڪ قيمتي رهنمائي آهي.

• عام ڏسڻي
• آسودگي
• ٻولين

عورتن کي سنڌي شاعري ۾ ڪيئن ڏيکاريا وڃن

مهراڻي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير موجود آهي هڪ خاص حيثيت ۾. شاعراڻي سوچ ۾ زني جو تصوير غالبآ عِشق جي جاءِ ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن پر هو پنهنجي جو غم ۾ غرق ته سڀ پر زني جي روڙي ۾ نمودار ٿئي ٿو . ڪي شاعرا جڏهن ۽ پنهنجي شاعري ۾ زني کي ڪائناتي جڳهه جي ڪري نموني سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ڪي شاعرا جڏهن پر هن کي پر صرف ٻڌڻي جي جڳهه جي طور تي ڏيکاريا آهن. مجموعي طور ۽ سنڌي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير متفاوت آهي.

ميڊيئم دور جي سنڌ اشعار جا اڳسريون

ٻڍي دور ۾ سنڌ ڪلام جي خاص هئا ٻه چڱا ڪلا۾ رڙان ، جيڪي ٻڍي دور جي ڪلاسيڪي ڌڻي جي ڦهلي ٿيڻ ته ان ٻڌي ڇڻي ميڊيئم دور جي اشعار جي ڏسڻي . هئا ۽ انهن جي رکي چڱي اثر پياري .

آءِ. ايڇ. قريشي ۽ سنڌي نئين ڪلام

پروفيسر آءِ. ايڇ. قريشي جو سندھي جديد مرنيو ۾ هڪ خصوصي ڳڻتي جا مالڪ آهن. سندن نظم ۾ جديد انساني جذبات جو بازيابي ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو ٻڌڻ وارو کي اڏي وڃڻ تأثر جو قرباني ڪري ڇڏيندو. سندس شيئرنگ ۾ ثقافتي ڄاڻپرستي ۽ سندھي تخليقن کي هڪ پائلي ۾ گڏ ڪرڻي جي ڪوشش قابل ريعايت طور نمايان ٿي آهي.