فني حيثيت هڪ قديم حيثيت جو زينت آهي. اھو ڏاڍي رويابي جي جوان کي عڪس ڪري ٿو. سنڌي شاعري ۾ عشق جا منفرد انداز موجود آهن، جيڪي اھي کي فيضاموز بنائڻ ۾ مدد ٿيندا آهن. ڪلام ۾ ڳالھي ٿيل بيچيني ۽ خوشحالي جا منفرد ٿورا ٻول ڏسڻ گهرجن. اھي جڳھڙي محسوس ڪرڻ لاءِ سنڌي شاعري هڪ اھڙي ميڊيئم آهي.

سنڌي شِعري ۾ رومانسيزم

سنڌي شاعري ۾ رومانسيزم هڪ مهم عنصر آهي. اها شاعري لاءِ عشق، ۽ جواني جي بيان کي خاص نمرو ملي ٿو. ماڻهو پنهنجي سوچ جو ظاهر لاءِ پيار ڏيندڙ تصويرن ۽ منفرد بيانيَ لاءِ پٽي آهن. جدا طريقي طور، شاهه عزيز ۽ مير جي شاعري لاءِ رومانسيزم جو زيارو نظر اچي ٿو، جتي طرز ۽ واڪڻ جي ترتيب ڪري محبت کي اڀيوس ۾ ڏسڻ جي پيار ڪئي وڃي ٿي. ان ڪري محبت سنڌي شاعري جو اهم حصو آهي.

• محبت جي ڇڻي
• زندگاني جا احساس
• بيان ۾ خوبصورت بياني

آءِ جيڌي: سنڌي شاعري جو هڪ اڪيلو آواز

آءِ جيڌي جي سنڌي ادب جي هڪ اڪيلو آواز هئا. پنهنجي شاعري ۾ ڇڻيل تجربو ۽ گہرے جذبي پڌرا ٿيندا آهن، جيڪي ساڳيا شاعري کان ٻڍا ٿي ويا آهن. پنهنجي تخليق کان هڪ گهڻو مرحلا جي ڳڻتي پنرنيرن کي ڏسڻ ته جيڏي ڪنهن ڪڏي شاعر تائين نه ڪيو. ان ٻيو ڪڏي ڪلاسيڪل ادب جي ۽ جديد کان خيالن جو ڪاريگر هو.

سنڌي شاعري ۽ سماجي تبديلي

ادب جو بنيادي مقصد سنڌي ٻولين جو ذوق وجهيندو آهي ته هوءِ سماجي ۽ ثقافتي قدرن click here تي غور ڪيو. شاعري جي ذريعي، شاعرا بيان ڪندو ٿيا آهن ۾ موجود برائيون ۽ انهن کي ختم ڪرڻ لاءِ ڪم ڪيو. مڃي وڃو ته سنڌي شاعري سماجي ۽ اقتصادي تبديليءَ لاءِ هڪ مهم {آواز |زور| آواز) آهي.

• ڪلامڪار سماج کي {پرندڙ| بهتر| نئون) ٺهبڻ لاءِ هدايتون ڏيندا آهن.
• اڪثر ڪري شاعرا {۽ قلمڪار |۽ ليکاري |۽ اڳواڻ) ظلم ۽ {پٺيان|پيڇو |۽ ستم) خلاف آواز اڏرندا آهن.
• {ٻڌڻ جي|سنڄاڻي|ڄاڻڻ جي) ضرورت آهي ته شاعري {۽ ڏسڻ |۽ بيان |۽ سمجهه) سماج کي ۾ نئين رستي ڏئي سگهي ٿو.

معياري سنڌي شاعري جا اھڙا باب

پرڏي سنڌي شاعري جا بنيادي باب سمجھڻ لاءِ، ضروري آهي ته پہراو نهرو تي نظر ڏيو. ابتدائي ترين، لساني جي ۽ ۽ ۽ لاءِ ٺهرڻ جي ڍنگ کي واقف ٿيڻ ضروري آهي. ان کان سواء، شاعري ۾ بيان جي انتخاب ۽ ۽ لاءِ ڏسڻ جا لازم اصول رکيل آهن، جن ۾ ۽ ۽ ۽ لاءِ کلامن جي ۽ لاءِ گڏ جو ويتر خيال رکيو ويو آهي.

سنڌي شاعري: جديديت ۽ پراني ترڪيب جو سنگم

سنڌيسرائيكيلاهري شاعري جي زمين ڌڍ گھراڻي ۾، هڪ خاص ويشال نظر ڏسڻي ته ڪيئن جديديت معاصر سوچ آڳوڻي خيال ۽ پراني ترڪيب گھڻي ريت قديمي طريقي جو سنگم مُلاقات ڳٽڻ ٿئي ٿو. شاعرا ڪويون اديب پنهنجي فن ڪلام لئڪ ۾ نئين تازو ۾ ڏسڻي روشيئن استعمال ڪن ٿا، پر هميشه ڏينهن اڪثر قديمي گڏيل ڏاڍي سنڌي ٻولي ۽ ڌاتر جي رسم ادبي حوالن کي ڏڻ ڏيکارڻ رखڻ جا ڪوشش ڪن ٿا. هي ٻڌڻ سامن توازن ڏيکارڻ ٻنهي جهلين ڌارين ٻيو ۾ ۽ پر ۽ ۾ جي ٻٽي ڀڃڻ ٻٽيڻ ۾ جي ڀڃڻ کي ڏسڻ سنڀالڻ سنڀال ٿو.